SAHNE SENİN !
Hayat akıp giderken insan bazen bir yerlerde takılıp kalır. Takıldığı o cevapsız kalmış cümlenin, düşüncenin, o duygunun etrafında dolanır durur oyalanır. Gelen mesajları anlamakta zorlanır, hatta kimi zaman hiçbir şey anlamadığını düşünür. Oysa yaşamın kendisi, bir susuş, bir bakış, bir cümle başlı başına bir mesajdır.
Her olay bir işaret, her karşılaşma bir delil sunar insana.
Fakat görmek için yalnızca bakmak yetmez durmak, düşünmek ve anlamak bazen de kendi gürültüsünü susturmak gerekir.
Işte Sıla da böyle bir eşikteydi şimdi... Masa başında çalışırken düşüncelere dalmıştı ama bir yandan da şirkette yapacağı sunuma hazırlanıyordu. Şirketin hatırı sayılır büyük bir müşterisi piyasaya süreceği yeni bir ürün için reklam sunumu talep etmişti. Sıla günlerdir bu sunum üzerinde çalışıyor, her ayrıntıyı titizlikle kurguluyordu. Amacı yalnızca bir projeyi tamamlamak değil, müşterisinin gerçek ihtiyacını doğru analiz edip ona en uygun çözümü sunmaktı.
Hayatta kurduğumuz tüm ilişkiler temelde bir ihtiyaç giderme süreci değil midir? İnsan, var olduğu andan itibaren eksikliklerini, ihtiyaçlarını tamamlamaya çalışmıyor mu?
Sıla için bu sunum sadece profesyonel bir sorumluluk değildi aynı zamanda da bir sınavdı. Bu yüzden heyecanlıydı... Ancak zihninin bir köşesinde dolaşan başka bir soru daha vardı. Hayatın kendisi başlı başına bir sunum değil miydi? İnsanoğlu gözünü açtığı andan itibaren bir sahnedeydi sanki. Kendini anlatıyor, aktarımda bulunuyor, birşeyler seçiyor duruşuyla bir mesaj veriyordu. Her gün yeni bir perde açılıyor insan, farkında olarak ya da olmayarak rolünü oynuyordu.
Asıl mesele, ona sunulan rolün hakkını verip verememekten ibaretti.
Sıla kendi takılıp kaldığı mesele üzerine düşünürken bunları sorguladı. Gerçekten rollerinin hakkını verebiliyor muydu? Yoksa hayatın akışı içinde yalnızca yetişmeye, yetiştirmeye mi çalışyordu? Belki de en büyük sunum, kimse yokken insanın kendine yaptığıydı...
Sunum dosyasını kapatıp kısa bir an durdu. Derin bir nefes aldı. Belki de mesele kusursuz olmak değil, farkında olmak, hayatı anlamaya çalışmak ve elinden gelenin en iyisini yapmaktı. Sıla'nın fark ettiği o durma anı aslında sahnenin ışıklarının en parlak olduğu andı...Çünkü insan böyle anlarda kendi sesini duyabiliyor, kendiyle yüzleşebiliyor ve hayattaki rollerinin anlamını düşünüp hakkını verme çabasına giriyor.
O zaman sahne senin!
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (56)
Hatice Y dedi ki
21 Nisan 2026Emeğinize sağlık...Asıl mesele rolğn hakkını vermekti sahnede...
Fulden dedi ki
21 Nisan 2026Belki de en büyük sunum, kimse yokken insanın kendine yaptığıydı… 💫✨
Şeyma dedi ki
21 Nisan 2026Gerçekten rollerimin hakkını verebiliyormuyum?
Bu soruyu sormamışım hiç kendime.
Ne de güzel bir geri bildirim olur kendinle yaptığın toplantıda...Havva Mutlu dedi ki
21 Nisan 2026Evet hepimiz sahnedeyiz. Bulunduğumuz sahnenin hakkını vermek hiç kolay değil. Bazen başkaların rollerine sahip çıkıyoruz. İşte hiç farketmiyoruz ozaman kendi rolümüzü kaybettiğimizi. Çok güzel düşündürdü yazınız beni . Yüreğinize sağlık. Haydi sahneme geçiyorum🙏🏼🌺
Seray P. dedi ki
21 Nisan 2026Başrolün sorumluluğu üzerimizde mi?
Merve Karakuş dedi ki
21 Nisan 2026Her an her yerde kendi sahnemizde ve kendi sunumumuzu yapıyoruz. O zaman
perde arkasında, kimse yokken sergilediğim performans alkışlanmaya değer mi, bulunduğum anın kıymetini bilip o anki rolüm neyse onun hakkını verebiliyor muyum?Okurken çok keyif aldım, emeğinize sağlık 🤗💐
Sibel dedi ki
21 Nisan 2026Ne kadar farkindalik kazandiran bir yazi olmus. Gercekten de insanoglu her an sunumda.... Rollerimizin hakkini verenlerden olmak dileğiyle 🤗
Sevil Çerçi dedi ki
21 Nisan 2026Evet, sahne bizim... O zaman bu sahneyi nasıl değerlendiriyoruz? Gün içerisinde neler yapıyoruz? Hayıtımızı nasıl yaşıyoruz? Neler düşünüyor, neler konuşuyoruz? Günü nasıl bitiriyoruz... ve ertesi güne nasıl uyanıyoruz?
Gerçekten sorulması gereken değerli sorular bunlar... Peki, cevapları? Cevapları aslında yaşam stilimizde, alışkanlıklarımızda, hareketlerimizde bütün gün yapıp ettiklerimizde saklı... Bu sahne benimse o halde bu sahnenin başrolünde de ben varım demektir... Başrol benim, hayat benim, film benim... Nasıl yaşayacağımızı seçmek de bize ait... O halde sen nasıl yaşıyorsun?
Meltem Özcan dedi ki
21 Nisan 2026Kusursuzlupunnpeşinde koşarken kusurlu değil farkında olmanın kıymetini anlamak işte asıl meseleyi o zaman çözmüş oluyor insan💕
Ayşe D. dedi ki
21 Nisan 2026Kendi sahnemizin hakkını verebilmek dileğiyle…
Kaleminize sağlık 💕Hülya dedi ki
21 Nisan 2026Doğru sahnede, doğru rolü oynayabilmek nasıl da kıymetli…✨
Aynur Öztürk dedi ki
21 Nisan 2026Bu hayatta hepimizin farklı farklı rolleri var; birilerinin annesi, birinin çalışanı, birinin eşi, birilerinin arkadaşıyız. Her rolünde ona uygun bir sahnesi. Bulunduğumuz sahnenin hakkını verebilmek içinde oraya bilinç vermek, düşünmek, ihtiyacın ne olduğunu anlamak önemli.
Ne güzel bir yazı olmuş, kaleminize sağlık 🌷Esra dedi ki
21 Nisan 2026Ne güzel anlatmışsınız hayatın anlamını . Her an bir sunumdayız .
Tüm mesele sunumu hayat perdesinin arkasında kime yaptığımızın farkına varmak….
Kaleminize sağlık.Dilan Akbay dedi ki
22 Nisan 2026İnsan kendi sahnesinde ışıldayabiliyor mu yoksa kendi sahnesini başkalarına mı bırakıyor ? Bu farkındalık oluşunca insanda, kimse olmasa dahi her an sahnede olduğunu bilip o sahnesini güzelleştirmeye çalışır.
Farkındalık kazandırması açısından güzel bir yazı olmuş ellerinize sağlık☺️Nur Melek Halil dedi ki
22 Nisan 2026İnsanın kendi gürültüsünü susturup iç sesini duymasına vesile olan zarif hatırlatmanız için teşekkür ederim.
Sinem dedi ki
22 Nisan 2026Herkesin bir sahnesi vardı ve tabii ki de bir rolü kimi sahnede kıpkırmızı gül olmayı seçti, kimi insanların yüzüne güldürüp mutlu etmeyi seçti kimi de…
Sahnede hep dosdoğru dimdik olanlardan olabilmek dileğiyle.
Harika bir yazı✨Dilan S dedi ki
22 Nisan 2026İnsan nasıl rollerinin hakkını verir? Hayatın içerisinde bana veriler roller neler? Bu soruları akla düşüren bir yazı olmuş teşekkürler.
Umida dedi ki
22 Nisan 2026Elinize sağlık. Sahne, oynadığın rol aslında insan için ne kadar önemli. Her an türlü türlü olaylarla karşılaşıyoruz ona görede oynuyoruz Biryerde anne, çalışan,çocuk, arkadaş.. Rolümüzün hakkını verenlerden olalım :)
Tülay dedi ki
22 Nisan 2026Ne güzel bir farkındalık “Her an her rolün bir sahnesinde olmak.”
Ve bu rolü gerçekleştirirken başkasının gerçek ihityacına odaklanmak.Anıl dedi ki
22 Nisan 2026Bulunduğumuz sahnenin hakkını verebilenlerden oluruz inşallah...
Nur Çalımfidan dedi ki
22 Nisan 2026Hayatın içerisindeki sahnemizin hakkını verebilmek.Çok güzel bir yazı olmuş gerçekten. Emeğinize sağlık.
Fatma Arı dedi ki
22 Nisan 2026Kendimizi daha net görebilme ve rolümüzün hakkını verebilmek ne kadar kıymetli. Çok güzel bir yazı.
Özlem dedi ki
22 Nisan 2026Çok doğru bir soru kendi sahnemin hakkını verebiliyor muyum? Bu hayatta belki de kendimize sık sık sormamoz gereken en kıymetli sorulardan ,,? Kaleminize , yüreğinize sağlık🍃
Özlem dedi ki
22 Nisan 2026“Kendi sahnenin hakkını verebilmek” ne kadar önemli ve belki de kendimize çok sık sormamız gereken bir soru... Beyininize sağlık kaleminize sağlık🌷
Hatice dedi ki
22 Nisan 2026Başrolu kendimiz olan sahnenin hakkını verebilmek gerekiyor. Her sahnede farklı bir beni anlayabilmek marifet istiyor.
Ocak H. dedi ki
22 Nisan 2026Her sahnenin hakkını verebilmek çok önemli. Hiç bu açıdan bakmamıştım. Kaleminize sağlık
Yasemin kaya dedi ki
22 Nisan 2026Hayatın kendisi başlı başına bir sunum değil miydi? İnsanoğlu gözünü açtığı andan itibaren bir sahnedeydi sanki. Kendini anlatıyor, aktarımda bulunuyor, birşeyler seçiyor duruşuyla bir mesaj veriyordu. Her gün yeni bir perde açılıyor insan, farkında olarak ya da olmayarak rolünü oynuyordu.
İnsan bu gerçeği bildiğinde sahne senaryo yardımcı oyuncuları önemi yok sen rolünün hakkını verebildim mi?
Kevser dedi ki
22 Nisan 2026Düşündürücü çok anlamlı bir yazı gerçekten
Hayat sahnemizde dosdoğru gidenlerden olmak dileğiyleEsra dedi ki
22 Nisan 2026O sahne de en önemlisi farkındalık .Çok güzel bir yazı olmuş emeğinize saglik🌸💐
Öznur dedi ki
22 Nisan 2026İçinde yaşadığımız hayattaki sahneler aslında bizim kazanmamız için çok kıymetli. Acaba bu sahnelerin hakkını verebiliyor muyuz?
Başkalarının sahnelerine mi bakıyoruz?
Kendi sahnemize bakılmasından ne kadar hoşlanırız?
Elinize sağlık ben de bir çok şey çağrıştırdı ve farkındalığımı yükseltti.Ayse dedi ki
22 Nisan 2026Başrolu kaptığımız rolleri iyi oynabilmek ne önemli ☺️
Mevre Cerit dedi ki
22 Nisan 2026Kendi sahnemizi tekrar hatırlattınız, teşekkür ederim 🌻
Sahnemizde farklı rollerimiz var. Roller karışınca, başkasının hayatına da müdahale edince kendi sahnemizi de unutuyoruz.
Önemli olan kendi sahnemizin hakkını verebilmek. Çünkü kendi sahnemizden sorumluyuz.
Seyyahi dedi ki
22 Nisan 2026Aslında hayat bize her an, her dakika işaretler veriyor, kendi sahnenemi hazırlaya bilmemiz için, ama biz farkında olmadığımız için sahneleri kaçırabiliyoruz…
Sahne benimse hakkını vermem gerekiyor o zaman…Alparslan İdris dedi ki
23 Nisan 2026Ama Esra'nın sunumu nasıl geçti ki????
Kaleminize, yüreğinize sağlık hocam, sanki tez bitmiş gibi, tadı damağımızda kaldı gibi ama ciddi.bir tefekküre vesile oldu.. İhsanı hatirladim, biz O'nu görmesek de O'nun bizi sürekli gördüğü bilinci ile yaşamayı...
Bedirhan dedi ki
23 Nisan 2026Okuduğumda gerçekten düşünmeme vesile oldu. Farkında olmadan başkalarının sahnesinde rolünü almaya çalışmışız...
Nihal dedi ki
23 Nisan 2026Niyetlerimiz ve eylemlerimizle kendi sahnemizde başroldeyiz.Farkında olarak sahnede kalmak dileğiyle..
Kaleminize sağlık..Nur bozar dedi ki
23 Nisan 2026Evet bende bazen etrafimdaki insanlarin annelik rollerini daha net yorumlayabiliyorum benim yaptiklarimi yapmayanlari gorunce Allah Allah cok mu zor diyorum bunu dusunmek bir anne önce cocugum demeli kendi cocuk olmayi birakmali sorumluluklarini bilmeli herseyi cocugunun yaninda cocuk gibi yasamamali simarik olmamali cocuk yaptiysan madem artik once anne buyumeli
Ayse C. dedi ki
23 Nisan 2026Gerçekten rollerinin hakkını verebiliyor muydu?
üstüne düsünülmesi gereken bir soru..
Kaleminizi saglik :)Bengü Bilgiç dedi ki
23 Nisan 2026Emeğinize sağlık. Hayatın her karesi bir sahne ve hep farklı farklı rollerimiz oluyor. Çok güzel bir anlatım olmuş amacım ne ve neyi hedefliyorum, karşımdakinin ihtiyacı nedir? Onu anladığımda elimden gelenin en iyisini yaptığımda sahnem gerçekleşiyor. Yada o sahnede mış gibimi yapıyorum . Çok güzel bir detayı yeniden düşündürdüğünüz için teşekkürler.
Derya ş dedi ki
24 Nisan 2026Bu sahnede gerçeklere inanmak, ve inandığımızı yaşamayı dilerim
Fatma sena dedi ki
24 Nisan 2026Hayatın bize verdi roller var. Anne olmak, öğretmen olmak ,teyze olmak , bir sür o rollerde gerçekten var olabilmek
Gamze dedi ki
24 Nisan 2026Kendi sahnemizde ışığımızın en parlak olduğu anlar çoğalsın. Çok anlamlıydı, emeğinize sağlık 🙏
Meltem dedi ki
24 Nisan 2026Hayatta kurduğumuz tüm ilişkiler temelde bir ihtiyaç giderme süreci değil midir? İnsan, var olduğu andan itibaren eksikliklerini, ihtiyaçlarını tamamlamaya çalışmıyor mu?
Müthiş bir soru. Düşününce evet, ilişkiler bir anlamda ihtiyaçların buluşması. Ama bu hemen çıkarcılık demek değil. İnsan hem verir hem alır; mesele bunu sömürmeden, dengede yaşayabilmek
Elif dedi ki
24 Nisan 2026Her sahne hayatında bir adım atmadır aslında.... Doğumdan ölümüne kadar ki olan süreç. Sahne illa ki bir topluluğun önüne çıkmak değil .Her an sahnedesin ve her anın çok kıymetli. probleme karşı vermiş olduğun tepkilerin duruşun jest ve mimiklerin. hepsi sahnedeki seni temsil ediyor. O zaman gerçek soru sana yönlendiriliyor? SAHNEN KİME?
Emeğinize Sağlık**Ayşe dedi ki
27 Nisan 2026Mükemmellik baştan aşağı kontrol demek değildir aksine zincirleri gevşetmektir. Hayatın sahnesinde her şeyi kontrol etmeye çalışmak yerine, farkındalıkla seçim yapıp akışa izin vermek çok daha gerçek ve özgür bir duruş.
canan karakaş dedi ki
30 Nisan 2026Hayatımızda her şeyi kontrol etmeye çalışmak yerine bulunduğumuz sahnein, rolün hakkını vermek ne kadar kıymetli
Öznur dedi ki
3 Mayıs 2026Bizlere ne kadar çok sahnemiz olduğunu ve her an bu sahnede kendimizi en iyi şekilde ifade etmemiz gerektiğini hatırlattığınız için teşekkür ederiz
Birsen sevim kara dedi ki
3 Mayıs 2026Öncelikle bu güzel yazı için teşekkür ederim
Bazen yardım etmek ve iyilik adına başkalarının sahnelerini ışıklandırma ya da iyi olmasını sağlama çabasına girmenin kendimize ne kadar büyük zarar verdiğini fark edememek
Sahnemi boş bırakmakHerkes kendi sahnesine sahip çıkmalı
Başkalarının sorularını cevaplarken kendi sorularımız nasıl da sorun haline geliyorİnsanı mükemmel olma çabası
Yanılgıya düşürüyor
Yazınız kendi sahnemi tekrar gözden geçirmemi sağladıAynur Ezal dedi ki
3 Mayıs 2026Bazen sahnedeki kendi değerimizi es geçiyoruz karşı tarafı memnun edebilmek adına. Oysa ki sahne benim.Bu yaşam denilen sahnede ,rolümüz her ne olursa olsun farkındalık, dinginlik ve memnuniyet rolümüzün hakkını vermektir. Emeğinize sağlık
Cansu M. dedi ki
4 Mayıs 2026Insan hayatin kosturmasindan sıyrılıp bir durup düşünmeli. Fakat biz düşünmeyi takılmak zannediyoruz. Takılmak başka, düşünmek bambaşka... İçimizi ferahlatan bir yazi olmus. Kaleminize sağlık.
FİGEN AYDIN dedi ki
4 Mayıs 2026Hayatın içinde kurduğumuz tüm ilişkilerde ayrı ayrı rollerimiz var. Anne, eş, arkadaş, komşu, kardeş. Hepsi de biziz. Rollerimizin hakkını verebilmek temmenimiz. Emeğinize sağlık.
Betül dedi ki
4 Mayıs 2026Belki de mesele kusursuz olmak değil, farkında olmak, hayatı anlamaya çalışmak ve elinden gelenin en iyisini yapmaktı.
Kusursuz olmaya çalışmak değil sadece gücün yettiği kadar çabalamak…Yasemin H. dedi ki
5 Mayıs 2026İnsanı hayattaki kendi sahnesi ile yüzleşmeye davet eden güzel bir yazı olmuş. Elinize sağlık.
Sıla’nın iç sesi, farkında olup ve durup düşünmenin ne kadar kıymetli olduğunu sade ve etkileyici bir dille hatırlatıyor.
En güçlü yanı ise kusursuzluğu değil, samimiyeti ve anlam arayışını merkezine alması.Feyza dedi ki
7 Mayıs 2026Koca toplulukların önünde değil de eşine dırdır yaparken de Sahnedesin!
Çocuğuna kızarken de Sahnedesin. Yanında kimse yokken ve evde boşa bir vakit geçiriyorken de sahnedesin. Her anımız bir sahne gerçekten…Sultan dedi ki
11 Mayıs 2026Kendi sahnende başrol olman senaryoyu senin yazdigin anlamına gelmez , hayat bazen önüne beklenmedik bir metin koyar .Senin asıl başrollüğün ,o metni nasıl yorumladiginda ve sahne ışıkları söndüğünde kim olduğunla başlar .
Özge dedi ki
22 Mayıs 2026Kendi sahnende rolünü oynayınca bambaşka oluyor hayat :)