Gönül Gözü
Hayat, çoğu zaman bir koşturmaca içinde akıp giderken, biz hep büyük olayların, büyük başarıların peşinde koşarız. Oysa hayatın asıl ritmi, o gürültünün arasında kaybolan küçük ihtiyaçlarda saklıdır. Bir insanın neye ihtiyacı olduğunu fark etmek, sadece gözle yapılan bir eylem değildir; bu bir gönül işidir.
Geçenlerde bir arkadaşımla oturuyordum. Yüzü gülüyordu, anlatıyordu… Ama elleri? Elleri sürekli çantasının sapıyla oynuyor, parmakları huzursuzca gidip geliyordu. Kelimeleri "iyiyim" diyordu ama o eller başka bir şey fısıldıyordu: "Gör beni, duy beni, şu an buradayım ama ruhum biraz yorgun."
İşte o an durdum. Anlatmak istediklerimi susturdum. Sadece sordum:
"Gerçekten nasılsın? Ama şu anki seni soruyorum."
Bir an duraksadı. Gözlerindeki o maske yavaşça düştü. İhtiyaç duyduğu şey bir çözüm önerisi ya da büyük bir nasihat değildi. Sadece, o anki yorgunluğunun bir başkası tarafından fark edilmesine ihtiyacı vardı. Görülmeye ihtiyacı vardı.
İhtiyaç görmek
Çoğu zaman "yardım etmek" ile "ihtiyacı görmek" arasındaki o ince çizgiyi kaçırıyoruz. Birine bir şey vermek kolaydır; ama o kişinin gerçekten neye aç olduğunu bilmek zarafet ister. Bazen bir çocuğun ihtiyacı sadece sessizce yanında oturmanızdır. Bazen bir eşin ihtiyacı, mutfaktaki bulaşıkların yıkanması değil, "bugün çok yoruldun, farkındayım" denmesidir.
Peki, ya kendimiz?
Başkalarının ihtiyaçlarını bir radar gibi tararken, kendi içimizdeki o cılız sesi ne kadar duyabiliyoruz? "Şu an neye ihtiyacım var?" sorusunu kendimize en son ne zaman sorduk? Belki sadece bir saat susmaya, belki biraz yürümeye, belki de sadece "hayır" demeye ihtiyacımız var. Kendimizin görmediği bir ihtiyacı, bir başkasının tamamlamasını beklemek ne kadar gerçekçi?
İnsan, ihtiyacı görebildiği kadar bağ kurar.
Eşyayla, doğayla ve en önemlisi insanla…
Tabelayı silen Halil Efendi kuşun açlığını gördüğü için oradaydı. Sevgi, benim o kuyruktaki tedirginliğimi gördüğü için dostum oldu.
Gerçek güç, birinin eksikliğini görüp onu teşhir etmek değil; o eksikliği sessizce, incitmeden tamamlayabilmektir.
Çünkü birinin ihtiyacını fark etmek, ona "sen benim için değerlisin" demenin en sessiz ve en derin yoludur.
Bugün bir durup bakalım etrafımıza…
Kimin bir tebessüme, kimin sadece dinlenilmeye, kimin ise birazcık anlaşılmaya ihtiyacı var?
Ve en önemlisi; senin bugün, şu an, gerçekten neye ihtiyacın var?
Görmek dileğiyle…
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (30)
Sevil Çerçi dedi ki
13 Mayıs 2026İnsanın ihtiyacını anlamak... Çoğu zaman kendi derdimize odaklanırken etrafımızdaki insanların da bir takım dertleri olduğunu unutuyoruz. Çözüm olamasak da, profesyonel yardım edemesek de onu dinlemek, anlamaya çalışmak ve ben buradayım, seni duyuyorum diyebilmek ne güzel... İnsanın insana ihtiyacı var... Bunu bir kabul etsek...
Bengü Bilgiç dedi ki
13 Mayıs 2026Bu soruyu o kadar uzun zamandır sormamışım ki kendime. Kaleminize sağlık benim biraz kendime bu soruyu sormaya ihtiyacım var :)) Teşekkürler
Hatice Y dedi ki
14 Mayıs 2026Kaleminize sağlık..
Gönül gözü açık olmak ne kadar kıymetli gercekten kıymetlendirdiğin kadar kıymetleniyorsun...Emine Ç dedi ki
14 Mayıs 2026Haydi o zaman ihtiyaç karşılamaya :))
Fulden dedi ki
14 Mayıs 2026Başkalarının ihtiyaçlarını bir radar gibi tararken, kendi içimizdeki o cılız sesi ne kadar duyabiliyoruz? ✨
Ayşe Ç. dedi ki
14 Mayıs 2026Görülmek kadar, bir başkasını gerçekten görebilmek de büyük erdem.
Tülay dedi ki
14 Mayıs 2026Gerçek ihtiyacı algıladığında insan ihtiyaç gideren oluyor. Karşındaki söylemeden kalibre edip, anlayıp ihtiyaç gideren olmak.
Öyleyse insan önce kendi ihtiyaçlarını görmeli. Kendini güçlendirdiğinde başkasına daha faydalı oluyor.Ayşe D. dedi ki
14 Mayıs 2026Kendi ihtiyacını gören başkasının ihtiyacını görebilir ancak ...
Gönül gözüyle görebilmek dileğiyle...🌺Mevre Cerit dedi ki
14 Mayıs 2026Kendimizi de fark etmemizi sağlayan güzel bir yazı. Emeğinize sağlık, teşekkür ederim 🌻
Hayat koşturmacasının içerisinde bazen ne kendimizi ne de karşımızdaki kişinin gerçek ihtiyacını görebiliyoruz.
Günün sonunda yorgun ama bir çok şeyi de fark edemeden yaşamış olabiliyoruz.Oysaki kendi ihtiyaçlarımızı fark edebilmek ve karşımızdaki kişinin de gerçekten neye ihtayıcı olduğunu kalibre etmek hayatı daha da güzelleştirir.
Meltem Özcan dedi ki
14 Mayıs 2026Günümüzde insan bağlarının zayıfladığından hemen hemen herkesin hayıflandığı bir zaman da güzel farkındalık oluşturan bir yazı olmuş kaleminize sağlık❤️
Esma dedi ki
14 Mayıs 2026Bireysellik ve bencilliğin ön plana çıktığı bu çağda tam ihtiyaç gideren bir yazı olmuş. Kendimizin ihyaçlarına bile yabancılaşmışız:( herşeyi olan ama mutsuzluk girdabında kaybolan insanlar...
Kevser Alpaslan dedi ki
14 Mayıs 2026Etrafımızdakilerin gerçek ihtiyaçlarını görmek ve zerafetle karşılamak çok kıymetli
Ayşe dedi ki
14 Mayıs 2026Bazı şeyleri göz değil gönül gördüğünde, insan karşısındakini değil önce kendini tanımaya başlıyor
Sinem dedi ki
14 Mayıs 2026İnsanın günlük koşturmasından kendini dahi unuttuğu şu zamanda bu yazı su gibi geldi. Su verenleriniz çok olsun. Emeğinize sağlık🌸 İnsan ne de güzel kıymetlendirebilen bir canlı🌷
Öznur dedi ki
14 Mayıs 2026Birisinin ihtiyacını samimiyetle irdelersek neye ihtiyacı olduğunu fark edebiliriz.
Bunu bize hissettirdiğiniz için teşekkür ederim. elinize sağlıkBetül dedi ki
14 Mayıs 2026Gerçekten çok güzel anlatılmış; bir kişinin neye ihtiyacı olduğunu bilmek zarafet ister :)
derya şahin dedi ki
14 Mayıs 2026Artık o kadar yalnızız ki, çok bedava şeylerdi sevmek, ilgi göstermek, çıkarsız düşünmek, karşılıksız iyilik yapmak... Bedava mutluluk veriyordu. Şimdi bunların hepsini çok pahalı şekilde alabiliyoruz, ya da hiç alamıyoruz :(
Yazıda ilham verdiniz, dilerim bizler de "sen benim için değerlisin" diyerek ilham olabiliriz. :)Nur Çalımfidan dedi ki
14 Mayıs 2026İnsan ilişkilerini güçlü yapan şey küçük ama samimi fark edişlerden başlıyor. Çok güzel bir yazı olmuş.
FİGEN AYDIN dedi ki
14 Mayıs 2026Çok büyük şeyler değil bazen anlayış, biraz nezaket ve içten bir ilgi arıyor insan. Bir insanın hayatına dokunmak, sadece onu gerçekten görmekle mümkün oluyor.
Rana Yıldız dedi ki
15 Mayıs 2026Şu an neye ihtiyacım var diyebilsek ihtiyacımız olmayan şeylerin peşinde bu kadar koşup tükenmezdik belki de. Çünkü ihtiyaç karşılanınca açlık biterken isteklerin açlığı bitmiyor 😔
Aynur dedi ki
18 Mayıs 2026Ne hoş bir yazı olmuş 🌷
Gerçekten karşımızdaki insanın neye ihtiyacı olduğu anlasak ve onu gidermeye gayret etsek ilişkilerimizde yaşadığımız birçok sorun kendiliğinden çözülürdü.Anıl dedi ki
19 Mayıs 2026Anlatılanın arkasındaki anlatılmayanı görebilmek... Ne kıymetli şey...
Sibel dedi ki
19 Mayıs 2026Ne guzel bir yazi olmuş , kalemize saglik. En yakinimizdaki insanların gercekten neye ihtiyacı var durup düşündürttü beni.. İhtiyaç gidermek aslinda bağ olusturmak degil mi?...
Deniz dedi ki
19 Mayıs 2026İhtiyaç gidermek; sadece eksik olanı tamamlamak değil, hayata denge ve huzur katmaktır. Çok güzel bir yazı olmuş emeğine sağlık...
Sevde dedi ki
20 Mayıs 2026Harika bir yazı. İnsanın bazen fark edilmeye ve “Gerçekten nasılsın?” sorusunu duymaya çok ihtiyacı oluyor. Sessiz ihtiyaçları görebilmek gerçekten çok değerli. Emeğinize sağlık.
Ayfer dedi ki
20 Mayıs 2026ne kadar güzel yazmışsınız.Hayatımızın her anında karşımızdaki insanların duygularını zedelemeden onlara destek olmak çok anlamlı ve değerli.
Selvi dedi ki
20 Mayıs 2026Kaleminize sağlık. Ne kadar güzel bir farkındalık oluşturdunuz bende 🌸
Sibel dedi ki
23 Mayıs 2026Ihtiyaç gidermek, kendi ihtiyacimizin giderilmesiymis aslinda. Gönül gözümüzün her daim açik olmasi ümidiyle. Kaleminize sağlik 🤗
Bengü Bilgiç dedi ki
24 Mayıs 2026Emeğinize yüreğinize sağlık hocam . Baştan en basit olanı kaçırmasak , karşımızdakini anlamak için kalbimizle dinlesek , duysak o zaman ne kadar hafifler insan
Özlem dedi ki
31 Mayıs 2026Gerçekten durup detaylı düşünmeyi gerektiren bir soru ama unutabiliyoruz be en güzel kısmı da ihtiyqcı karşıladıkça bizim de ihtiyacınızın karşılandığını görebiliyoruz,. Ne güzwl dile getirilmiş ellerinize sağlık🌼